¿Por qué soy tan sabio? ¿Por que soy tan inteligente? ¿Por que son tan grandes mi coche y mi…

Seguir lendo

I too spic Inglix, llipsy men (III) honremos a SM

ME+ fala do tempo

A absoluta carencia de significado da realidade é o que determina as nosas vidas, ¿non? (os antideterministas protestan, dispárolles e fago que entendan que non entenderon nada).

Logo está o home do estetoscopio lunar polar tri-andante logrando atopar unha cura para o cáncer. Pero cando se está despelotando para saír á rúa berrando “eureka” o meniño dille catro verdades: “sunormal, ter cánder xa pasou de moda”. Acto seguido camiña cara a rúa principal para facer notar que o Emperador, que por alí anda, está en pelotas.

Chega (máis tarde e nouto lugar) o reintegracionista de turno escribindo portugués, e mailo normativista poñendo EÑES en tódalas portas (¡qué saberás ti, anormal! Berranse un ao outro). Cando os seus cadáveres manchan de vermello a acera os seres humanos normais pasan por riba e falan do tempo.

Guitarreo en Riveira, que hai quen di que se escribe con V e quen di que se escribe con B. Logo hai quen prefire dicir que é do Barbanza e tirar millas porque o conserto dos Heredeiros xa empesou. O alcalde Seberino pregunta que de quen é a orella que atopou no puticlú, e o seu amigo o narco dille que cale a boca. Marchan a Fisterra cando nidiós mira, a falar cos seus colegas os ghuardacuestas de certos quilos de centolos.

O Día das Letras, por outra banda, cambia moito este ano con relación aos anteriores. Para variar céntrase nunha figura que ninguén coñecía ata hoxe e que escribiu unhas cousas que poden ter ou non interese pero que hai que dar nos institutos como hai Reus porque los chicos de hoy son unos incultos. O ano que ven tocaralle turno a Julián González de Balaguer, que galego-galego-o-que-se-di-galego non era, pero que viviu aquí tres anos e escribiu unhas cartas en galaicoportugués nos Séculos Escuros.

Os corvos xúntanse para escribir ensaios sobre o tipo este e poder comerlle a pirola ao editor de turno. Unhas cantas plañideiras choran baixo os soportais da Rúa Nova que seu avó era emigrante e que a Galiza ninguén a quere “aaaaai pobres de nós, aaaai qué escravos somos”. Por certo (e sen que teña nada que ver, claro) que disque hai un concerto de Fuxan os Ventos na Quintana. ¡Vai acudir a coalición enteira e van canta-lo Himno!.

Miremos na Coruña a ver qué pasa:

 

A Real Academia non se aclara, e siguen discutindo se pro se escribe “pro” ou “para o”. Cando os seus cadáveres cubran a acera, chamaremos ao Concello, que os retiren da vía pública para que a xente poida comentar do tempo.

 

“Parese que vai chover, ¿non?”

“Ai pois eu dighoche que vai faser nublado e ná mais”

“¡Ala!, Ustedes están locas, eh? ¿No ven que vai faser soleado?”

Cadáveres e cadáveres cubren a acera. Logo están os que fuxen a Barcelona e teñen os güevos de andar criticando. A eses si que non os soporto, qué cabróns.

Dous coruñeses pasean.

“Neno, qué buena está la Jennifer del quinto”

“Bua, pues a mí me gusta más la Jessi, oistes?”

Chega un Vigués. Fan un corro entre os tres e empezan a matarse a pallas.

O resto, como din, é historia.

FIN

I too spic inglix, non che jode.

Cómo manexan os ianquis o tema do traductor do google…

 

manhunter301.jpg

¿Alambique? Non, se a Mujer de la Maravilla saberá español también. Pero non sei de qué lle vale visto que a señora esa parece que fale… ¿turcochipriota?

¿Alambique?

je…

je…

jejeje

je…ja ja ja… jajajajaja

JA JA JA JA JA

HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!!!

BWAHAHAHAHAHAHAWHAHAAHAHAHAHAHAWHAHAHAHAHAHAHAHA!!!!!

HAAAAAAA HAHAHAHAHAHA

 

HAHAHAHAHAHAHAHA!!…..HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!!!

 

PFFFFT…… BWAHAHAHAHA!!! BWAHAHAHAHAHAHAHA!!!!!! JAAAAAAAAJAJAJAJA…SIIIIIIIII! Seguir lendo

E

Todos engordan como porcos grandes que se revolcan na súa crapulencia.

Distintas celdas, mesmos berrinches esquizofrénicos.

Os que máis preto están de min matan piollos ou sacan unha longa lingua en busca do froito prohibido.

Mentiras, disfrazadas de misterio. Falsedade de filosofía.

Ao final, resultaba tristemente oco todo o que me intentaban ensinar e remataba en lama e corpos rosados revolcándose polo fango da súa absurda vida.

Estou só. ¿Son o Cego no país dos tortos?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

È questo il fiore del partigiano

(Morto per la libertà)