Sssssh, fada, xa chega Oberón.

As montañas tremen, os deuses érguense,

  os seus lombos encallados nas costelas dos vales

a rocha e o musgo do seu peito, e miran ao ceo. Surxe

da auga a figura brillante

                               limpa

                                                         do corno de bronce.

“¡Volveu, volveu!”

Volveu Merlín do Bosque de Tintaguel, e os deuses camiñan de novo

    cos seus corpos xigantes e abraiados 

 

         sen mirar onde pisan.

2 Comentarios

  1. E cando marcha?Que leva xa unha semana de ocupa!

  2. en canto lle pida o aluguer fijo que plega.


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s