Eu estou caendo moi baixo e seino e disfrutoo e tal e cual…

Curioso, ¿que me pasou?. Aos doce anos eu era un cultureta. Podía tragarme as tres do Padriño nunha tarde, ver Ciudadano Kane e pedir doble ración das miñas pelotas pra rematar. Ata non lle facía ascos a esas pelis-patada no coxis da nouvelle vague. Incluso traguei algo de dogma (era xove e inconsciente. Logo madurei: e iso é o que distingue a un gafapasta dunha persoa adulta).

Agora… agora…

Quero ver isto.

E sobre todo isto.

¿É moi grave?

(E non, non me gusta Amelie. Pero iso non ten que ver co meu dexenere. Iso é porque, como xa dixen, un ten que madurar e distinguir cando a un o toman por parvo intentando colar algo supostamente intelixente).

(Como sexa, tampouco me gusta Von Trier).

(Boh…).

3 Comentarios

  1. Ti o que tes é un problema mental que ten q súa orixe nas pallas que te tes feito pensando no Mono Rafiqui

  2. Ese cuíño respingón de mandril…

  3. si tio


Comments RSS TrackBack Identifier URI

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s