Dúas cousas

1-Que mal redactado está o post dabaixo. ¿Quén é “Lucke Sky Walker”?

2- O 31 de Marzo é un día curioso. Ese día naceu este home:

 

Encantado de ter algo en común con Tan Glorioso Ser, sí señor.

¡Extra, extra: o escritor barbudo ataca a adaptación cinematográfica da súa obra magna!

¿Watchmen?

¿Watchmen?

¿Watchmen?

¿Qué Watchmen nin que carallo?

Que eu saiba, Alan Moore está encantado coa peli executada por e para lentos mentais de Watchmen… Seguir lendo

Inserción desactivada por solicitud.

Agh, de verdá: odio esa mierda de opción do youtube. Seguir lendo

Number One iniciou o tema, e eu cumtinúoo.

 

 

mwahahaha.

 

EDITADO:

Gracias a esa super-opción-chachi-piruli dos videos de Youtube que permite aos que os colgan desactivar a opción de inserción nos honrados blogs dos honestos blogueiros, véxome na obriga de por un link ao video.

 

Boas noites.

 

Inglaterra prevalece.

Rockea, rockea, rockea el bullarengue.

Let’s plei don plei de sidí:

Seguir lendo

At midnight all the agents, and the superhuman crew…

…come out and round up everyone that knows more than they do.

Xuro que rachei cando vin a Rorschach acariciando a esos dous pastores alemáns (ya know, no cómic pártelles o cráneo cun coitelo de cociña) e coa escena de “Jon prodúceche un cáncer…¡e transfórmase nun coche!!”

Supera eso, Zack Snyder.

Uhm. Si. Os simpson cambiaron a Intro.

Sep.

Sep.

Sep.

Despois de 20 anos dunha intro coa cutreanimación da primeira temporada (salvo as insercións dos momentos “bart escribe na pizarra” e “chiste con sofá”, que sempre cantaron mazo)…

…os simpson decidiron que renovaban a intro.

A ver se agora aproveitan para volver a ser graciosos.

 

 

Porque Groening xa sabe qué pasa cando unha serie non fai gracia á peña, eh, Bender?

Keanu Reeves: ese AGHTOR!

Keanu Reeves. Keanu Reeves…

Ese nome non se di: paladéase. E non é so porque “Keanu” sexa a palabra hawaiana para dicir “brisa fresca sobre as montañas”, o cal anticipou xa de nacemento a singularidade que acompañaría sempre a este home, senon porque cando falamos de Keanu Reeves falamos non dun actor ou un gran actor, senon dun GRANDÍSIMO AGHTOR!.

A xenialidade é difícil de descubrir, pero ahí está: no aspecto monxil do bo de Keanu. Os grandes actores, os Brando, Pacino, De Niro ou Nicholson caracterízanse por interpretar aos seus personaxes de forma única e memorable, pero deixando presente a súa impronta persoal: os xestos, as miradas, os tics… que descubren a grandeza innata destes GRANDES.

Pero, ¿que fai un AGHTOR? Un AGHTOR lévao, como é lóxico, máis aló. Ignorantes bakalas e inflados gafapastas dirán que Keanu sempre interpreta a Keanu, pero eu digo: “basta!”. Keanu non se repite: Keanu establece co espectador un deliverado xogo metatextual nos seus papeis. Desa forma, cando un observa ao personaxe, Keanu sáese da cuarta parede, directo ao espectador, e recórdarlle ao mesmo, de forma instantánea, eses outros papeis que o fixeron grande, multiplicando así o disfrute xeral da producción na que “a Brisa Fresca Sobre as Montañas”(BFSM) Reeves participe en cada momento.

¿Que máis se pode pedir? Seguir lendo

502: LA CULTURA POPULAR, LA CULTURA POPULAR Y LOS MASS MEDIA.

 

Emanuel Negra en el Valle de los Zombis. Mola máis a versión de Siniestro. Pero andavaparar, ostiaimeagoendios.

E agora, os Sempre Dinámicos Monitos Efervescentes presentan o resto do repertorio de cancións orixinais (as que había no yutúf, hombreclaro, eu non son coperfil i non fago aparecer vídeos da nada) dese mítico (?) disco de versións siniestrototalitarias: Seguir lendo

500

Ni uno más, ni uno menos.

Seguir lendo

  • Calendario

    • Xullo 2020
      L M M X V S D
       12345
      6789101112
      13141516171819
      20212223242526
      2728293031  
  • Buscar