Iggy Pop Sí Sabía

Windows Vista ya llegó! VIVAAAA…¬¬

pois si, onte púxose á venta o novo, maravilloso, revolucionario, único, inimitable(ejem…¬¬) Windows Vista…Non teño palabras para definir a emoción que me invade…así que vos deixo un par de vídeos, sen ánimo de ofender ao novo SO…¬¬

Aquí unha mostra do maravillosamente ben que funciona o recoñecemento de voz…xD

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=kX8oYoYy2Gc”>

E unha comparativa con Mac OS X

Está claro, se se chaman diferente, como vai a ser unha copia??? Widget non é o mesmo que gadget!Nin se parecen home!….

Repetide comigo:
Vista non copia ideas de OS X, Vista non copia ideas de OS X, Vista non copia ideas de OS X, Vista non copia ideas de OS X, Vista non copia ideas de OS X, Vista non copia ideas de OS X, Vista non copia ideas de OS X, Vista non copia ideas de OS X…

MECAGHO, PERO MECAGHO DE VERDADE

E CEN PUTAS VECES NO INFECTO SER COÑECIDO COMO SESOS DE MONO QUE TEN O SUFICIENTE VALOR E/OU A SUFICIENTE DIARREA MENTAL COMO PARA FACERLLE
ISTO
AO BLOG.
MIRA QUE ANTES MOI CURRADO NON TABA, MEU…
Pero isto parece o fondo de escritorio dunha vexetariana do Opus Dei.

(Joder, joder).
O Monito Efervescente 1 e mais eu (sobre todo el, eu só fago debuxos) estamos a intentar amañalo.

PD:
Sesos de Mono será aforcado antes ou despois. Primeiro temos que despistar á Interpol para que deixe de perseguirnos.

ViVa La FiGa e CHi La CaSTiGa

nO llEs gUstOU O nOvO AspEctO dO blOg

asI quE os SeñOreS quE maNdaN maNdaRonMe aO caRalLo

(SeiKa tEn aSpeCto De rEceTarIo dA boTicA da AvoA) e qUitAroNme Os

priVileXos dE admInisTradOr

ASI QUE ANIMOboS BloGEIROS, Á PROTESTA coNtra esta inxustiza, e votar pola

presentación que mais vos gusta, a actual ou a antiga negra e SOSa. .. . .. . .. . ..

ViVa La FiGa e CHi La CaSTiGa

nO llEs gUstOU O nOvO AspEctO dO blOg

asI quE os SeñOreS quE maNdaN maNdaRonMe aO caRalLo

(SeiKa tEn aSpeCto De rEceTarIo dA boTicA da AvoA) e qUitAroNme Os

priVileXos dE admInisTradOr

ASI QUE ANIMOboS BloGEIROS, Á PROTESTA coNtra esta inxustiza, e votar pola

presentación que mais vos gusta, a actual ou a antiga negra e SOSa. .. . .. . .. . ..

uuUUUuuUUuUUuuUUuUUuuUuuUuuUUUUuuuuUUU

hai que ver canto me aburro…pis pun paf
porque vamos, que estea a escribir esta entrada no blog di moito do meu aburrimento
jurlípedos galopantes(ou cabalgantes, douvos a escoller a que máis vos guste, hai que ver que bondadoso que son…juas)

chinguitongui

e bueno, exames exames exames….que aleghría máis enorrrrrrrrme…orme orme orme

e agora farei un breve comentario sobre o estado da metafísica subalterna dos catro soles exponenciais da tartaruga sifilítica do tibet:

MANDA GÜEVOS!

ben, continuaremos agora ca nosa programación habitual:

“sen dúbida estamos ante un caso moi peculiar….sisisisisi….interesante….
e aínda non mo consigo explicar…
pero o meu cerebro traballa constantemente en busca dunha solución…sisisisi
ardua tarea á que se ve sometido…
as poucas solucións que se lle ocorreron ata o momento desafían toda lóxica…
e polo tanto deberon ser eliminadas da miña mente, non podemos permitir que quede ahí esa merda pensativa…por suposto que non! só faltaba eso, é que só tocaría a moral!
córta xa, paspán! que tas facendo o ridículo no medio do escenario!
BUUUUUU FORAAAAAAAAA!!!INCÚRCURO!!!!!
pero realmente curioso….nunca pensei que me atoparía ante algo semellante na miña vida…
evidentemente, non me vou queixar, pois éche un gran privilexio….sisisisisi….

así e todo menos mal.”

No Future, Destroy

Ás dúas da tarde e recén erguido, o rapaz antisistema da camiseta fedorenta camiñaba feliz cos seus pés renegridos polo salón, entre pósters antiglobalización e bandeiras da CNT, cando un cheiro nauseabundo vido da cociña chamou a súa atención. Parecía ser que as sobras das lentellas que fixera a súa colega de cona chea de pulgas levaban alí unha semana e apodreceran de todo.
Así que, resignado e aturdido, tivo que limpar toda aquela merda.
O primeiro foi baixar ao Dia e, en vendo que a propiedade é un roubo, o noso amigo decidiu tomar prestados os productos de limpeza, dado que lle collían perfectamente na mochila de la tuneada con chapas dos Pistols e imperdibles semioxidados.

Unha vez estivo limpa a cociña, tirouse no sofá da sala e mantivo un acalorado debate co seu compañeiro de piso acerca de política, pois mentres o noso colega se refería a sí mesmo como un “anarco-sindicalista pacífico”, o seu compañeiro defendía con convicción que o marxismo segue sendo viable no século XXI e que a URSS moi mal moi mal.

A pesar de non chegar a ningún acordo, finalmente acabaron cambiando de tema inconscientemente para poder asentir con severidade: “o ser humano sobra no planeta Terra porque é unha especie horrible”. Dito isto, o noso amigo pensou que ao mellor podería imprimir un cartel anti-quecemento global e pegalo na porta da habitación (agora tiña un poster do Che, pero como en realidade non se consideraba un seguidor deste arxentino militarista xa tiña ganas de quitalo).

Na outra punta da cidade, o empresario pensaba na nova linea de roupa de estilo punkie e na pasta que se iba a sacar.